Όμηροι

Δε νοιάζουμαι άλλες εποχές κι άλλοι λαοί τί πρόσωπο έδωκαν στην τεράστια απρόσωπην ουσία. Τη γιόμωσαν με ανθρώπινες αρετές, με αμοιβές και τιμωρίες, με βεβαιότητες. Έδωκαν στις ελπίδες και στους φόβους τους ένα πρόσωπο, υπόταξαν σ’ ένα ρυθμό την αναρχία τους, βρήκαν μια ανώτερη δικαιολογία να ζήσουν και να δουλέψουν. Έκαμαν το χρέος τους.
Μα εμείς ξεπεράσαμε σήμερα τις ανάγκες τούτες, συντρίψαμε τη μάσκα τούτη της Άβυσσος, δε χωράει πια κάτω από το παλιό προσωπείο ο Θεός μας.

Ασκητική Salvatores Dei, Ν. Καζαντζάκη, εκδ. Ελένης Ν. Καζαντζάκη