Σε χρόνο άτοπο και τόπο άχρονο...

και ας με συγχωρέσει ο φωτογράφος κος Αξαόπουλος, που πρώτος χρησιμοποίησε αυτόν ακριβώς τον τίτλο, για τον δανεισμό. Ας με συγχωρέσει και ο χρόνος που μέσω των φωτογραφιών αυτών, σταμάτησε και τον έχω εδώ, έστω και σε ψηφιακή μορφή. Το ίδιο και ο χώρος. Ο χώρος που στρέβλωσε τόσο, ώστε να με ακολουθεί παντού με τη μορφή εικόνας, κλεισμένος στις χούφτες μου, μη τυχόν και σκορπιστεί για πάντα. Και κάπου ανάμεσα στο χώρο και το χρόνο, οι λέξεις. Ιστολόγιο επομένως για λέξεις εικόνων ή διαφορετικά, για εικόνες λέξεων.